علیرغم تبلیغاتی که همه آن را پذیرفته اند عوامل اقتصادی باعث اصلی افت میل خانواده ها به فرزندآوری نیست. با نگاهی به نقشه دنیا و قیاس کشورها مطابق میزان فرزندآوری متوجه می شویم کشورهای توسعه یافته کمترین نرخ باروری را دارا هستند. چه شده که در این میان ایران همطراز با کشورهای توسعه یافته دارای این نرخ پایین باروری شده است.
با مرور دقیق تر متوجه می شویم کشورهایی با اقتصاد بسیار ضعیف تر و نابسمان تر از ایران نرخ های باروری بسیار بالاتری از ایران دارند. پس به نظر عوامل فرهنگی مهمتر از عوامل اقتصادی در این میان تاثیر گذار هستند. یکی از مهمترین علل نزول باروری در کشورهای توسعه یافته عدم اطمینان اقتصادی ذکر شده.
عدم اطمینان اقتصادی بیشتر از اینکه به عوامل اقتصادی ارتباط داشته باشد به نگرش روانی افراد جامعه ارتباط پیدا می کند و در کشورهای توسعه یافته هم که اقتصاد بسامانی دارند این عامل موثر است. به عبارتی سطح توقع شما از زندگی و انتظاری که از آینده اقتصادی خود دارید مهمتر از شرایطی است که اقتصاد دارد.

سوال اینجاست که در کشورهای دارای اقتصاد ضعیف مگر اطمینان اقتصادی بالاتر است که نرخ باروری بالاتری دارند؟ نکته همین جاست که احتمالا سطح توقع و انتظار آنان و استانداردی که برای یک زندگی ایمن برای خود تعریف می کنند متفاوت است.به عبارتی ادراک و احساس امنیت اقتصادی در این موارد بسیار مهمتر از واقعیت اقتصادی است و امید نقش بسیار پررنگی در برنامه ریزی خانوار برای آینده دارد.
پروژه کشتن امید به آینده در ایرانیان که با تحریم اقتصادی و تحمیل تورم های سنگین در کنار عملیات روانی رسانه های مامور به این کار کلید خورد تا حد زیادی موفق بوده است و باعث شده ایرانیان نسبت به آینده امید بسیار کمی داشته ادراکشان از وضعیت اقتصادی بسیار بدتر از واقعیت اقتصاد باشد و البته انتظارشان از سطح زندگی بسیار بالاتر از کشورهای همطراز بوده است.
کلید نارضایتی و جنبش های اعتراضی اخیر هم دقیقا به همین کشته شدن امید به آینده در ایرانیان ارتباط پیدا می کند. پروژه ای که با ارائه تصویر غیرواقعی از دوران پهلوی رویا ارائهی کرده و آلترناتیو فانتزی را به خورد کسانی داد که از تاریخ و گذشته گزارش‌ها دقیق و واقعی نداشتند و زیر پرچم وطن عرضهانی رفتند که تنها راه نجات کشور را تسلیم شدن در مقابل بیگانه القا کردند.